Εν Λαρίση
Εβδομαδιαίο σχόλιο
#1 Καφές και λογοτεχνία
Κάθε φορά που αναγκάζομαι να γράψω τη φράση "Λάρισα, η πόλη του καφέ" δεν αισθάνομαι περήφανος, όπως μια μερίδα συμπατριωτών μου που θεωρούν κολακευτική αυτήν την έκφραση. Τουναντίον, ταπεινωτική είναι και δείχνει προς τα έξω μια εικόνα χαλαρότητας και μεξικάνικης ραστώνης. Όχι λοιπόν! Η Λάρισα είναι η πόλη των χιλιάδων αγροτών, που φτύνουν αίμα στα χωράφια και στα περιβόλια, η πόλη των χιλιάδων εργαζόμενων στο δευτερογενή τομέα, η πόλη των πάσης φύσεως επαγγελματιών, η πόλη των σπουδαστών, η πόλη του πνεύματος και στο τέλος η πόλη που οι καφετέριες κάθε μορφής κάνουν χρυσές δουλειές, επειδή όλοι οι προαναφερόμενοι στον ελεύθερο χρόνο τους γεύονται έναν "βαρύ και όχι" συμπεριφερόμενοι ως κοινωνικά όντα, που είναι, και δε στήνονται με τις ώρες απέναντι από την τηλεόραση να παρακολουθήσουν ανούσια και προσβλητικά για τη νοημοσύνη τους προγράμματα.
Θα με θεωρήσετε υπερβολικό κι ότι προσπαθώ ν' αποδομήσω τον ειρωνικό χαρακτηρισμό της πόλης μας, αλλά εγώ αυτήν την εικόνα έχω σχηματίσει. Θα γράψω, όμως και για τα αρνητικά των κατοίκων της πόλης, για να μη με θεωρήστε υποκειμενικό. Όσον αφορά τα λογοτεχνικά ζητήματα, όμως, που γνωρίζω, δε θα επεκταθώ σε άλλους τομείς των δραστηριοτήτων του Λαρισαίου.
Δε διαβάζουν, είναι αλήθεια, οι Λαρισαίοι, όπως παλιά. Το αναγνωστικό κοινό είναι πολύ ισχνό και απαρτίζεται κυρίως από τον κόσμο του πνεύματος, σπουδαστές και τους εραστές της ανάγνωσης. Δε στηρίζομαι σε κάποια μελέτη, αλλά βασίζομαι α) στην πείρα που έχω αποκομίσει κινούμενος επί σαράντα χρόνια στους λογοτεχνικούς χώρους της πόλης και β) στην πραγματική κατάσταση, όπως διαμορφωνόταν χρόνο με το χρόνο1.
Στη Λάρισα, σήμερα: α) στο κέντρο, υπάρχουν σε λειτουργία μερικά2 μόνο αμιγή βιβλιοπωλεία, μετρούμενα στα δάχτυλα του ενός χεριού, σε μια περιοχή που μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έβριθε τέτοιων καταστημάτων3, β) κυκλοφορούν δύο ή τρεις πολιτικές εφημερίδες4 για 180000 πολίτες, γ) δεν έρχονται σ' αυτήν καθημερινά και περιοδικά έντυπα της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας που είναι πληρέστερα ενημερωμένα περί τα λογοτεχνικά,γ) δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, επί μονίμου βάσεως, λαρισαϊκό λογοτεχνικό περιοδικό, αν και εκδίδονται τουλάχιστον τέσσερα6, με συνέπεια ο κόσμος που ενδιαφέρεται να αγνοεί την λογοτεχνική εξέλιξη που συμβαίνει στην πόλη.
Στο επόμενο: "Η κοινωνία των Λαρισαίων Συγγραφέων"
Υποσημειώσεις
1_ Κάποτε το αναγνωστικό κοινό σχημάτιζε ουρές στα ταμεία των βιβλιοπωλείων
2_ Καλτσάς, Σκάλα, Prosperus, Δερβένης. Βιβλιογνώση, Λωτός

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου