Λογοτεχνική Λάρισα

 λογοτεχνικό μικροσκόπιο # Κώστας, Λάνταβος Με συναπτή δημιουργική παρουσία στα λογοτεχνικά δρώμενα της Λάρισας από το 1980, θεωρείται εις εκ των πλέον σημαντικών σύγχρονων ποιητών στη Λάρισα με πολλές* ποιητικές εκδόσεις στο ενεργητικό του, μεταφράσεις ξένων ποιητών, μεταφορά στη νεοελληνική γλώσσα αρχαίων κειμένων. Διετέλεσε διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, διευθυντής έκδοσης του λογοτεχνικού περιοδικού του ΠΟΔΛ "γραφή"**, βραβεύτηκε από το Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης. Στοχαστικός και ερωτικός ποιητής, το έργο του διέπεται από τις αρχαιοελληνικές απόψεις για τη ζωή, τον έρωτα, το θάνατο, την ηρακλείτεια  συνύπαρξη των αντιθέτων. Πριν από πέντε χρόνια εκδόθηκε το σύνολο των ποιημάτων του στον τόμο "η αγρύπνια εντός μου", Αρμός 2020, όπου σκιαγραφείται το συγγραφικό του ύφος και το ειδολογικό περιεχόμενο του έργου του στην πορεία των σαράντα χρόνων. Ο Κ.Λ. ασχολήθηκε και με την πεζογραφία-νουβέλα. ------------------ Σημ. για τη φιλολογική κριτική του έργου του, βλ. ...

  Το συγγραφικό μου προφίλ #2  Τα λογοτεχνικά μου χαρακτηριστικά Πλείστοι συγγραφείς αυτοβιογραφούνται. Άλλοι μυστικά, αλλά γίνονται αντιληπτοί από τους αναγνώστες , κι άλλοι το δηλώνουν ευθαρσώς. Θ ’ αναφέρω μόνον ένα συγγραφέα, τον Νίκο Μπακόλα, ο οποίος σε συνεντεύξεις του δήλωσε ότι στο λογοτεχνικό του έργο έχουν εισχωρήσει μετασχηματισμένα βιώματά του, και θα μείνω στη γενικότητα του ζητήματος· άλλα παραδείγματα μπορείτε να βρείτε εύκολα με μια αναζήτηση στον Ιστό. Γιατί το κάνουν, όμως, αυτό, γιατί δηλαδή εκτίθενται; Επειδή, εδώ που τα λέμε, το να βγάζεις δημόσια την ιδιωτική σου ζωή δεν είναι και το σωφρονέστερο των πραγμάτων. Η απάντηση ερείδεται σε ένα άλλο Κεφάλαιο του ‘’βίου και της πολιτείας’’ των συγγραφέων, θα έλεγα στις προϋποθέσεις που συνιστούν τον πρόλογο της σταδιοδρομίας τους. Εν ολίγοις, όταν κανείς αποφασίζει να γράψει ξεπερνάει κάποια ταμπού, κάποιες αναστολές και φοβίες και βγαίνει, οικειοθελώς, ‘’γυμνός στην πίστα’’, διότι οι κάθε είδους συστολές π...

 ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΟΥ ΣΤΗ LARISSANET

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ τρίτο μέρος Η γυναίκα που είχε σιωπήσει για λίγο συνεχίζει το μονόλογό της.   Από τότε, έζησα στο σκοτάδι θαμμένη, δυσκολευόμουν ν’ αναπνεύσω η δύστυχη, δεν μπορούσα να κινηθώ, κι η φωνή μου δεν ακουγόταν, γιατί αν την άκουγε θα με ξέθαβε, κι ούτε μπορώ να υπολογίσω πόσος χρόνος πέρασε μες στον όρθιο τάφο μου· όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν τον έβλεπα μα τον άκουγα, κάτι ήταν κι αυτό, κι ήλπιζα πως κάποτε θ’ ανακάλυπτε την απουσία μου, αλλά οι ελπίδες μου αποδείχτηκαν φρούδες· τις περισσότερες ώρες κοιμόμουν, μα πόσο σημαντικό ήταν αυτό το “τεύχος”; κι αναστάτωσε το σύμπαν να το ψάχνει; και κει που είχα απελπιστεί φως με στράβωσε κι άκουσα τη φωνή του, «καλή μου εδώ είσαι; γιατί δε μιλάς; » θα του ’λεγα κάτι… έτοιμη ήμουν, αλλά τυγχάνω από σπίτι και δε μίλησα, με τράβηξε λοιπόν και μ’ έβγαλε απ’ τον τάφο μου, μου διόρθωσε με το μολύβι faber castell 2 B τα μαλλιά μου κι έσιαξε με τα δάχτυλά του τη φούστα μου που είχε γίνει ζάρα κι εγώ γαργαλιόμουνα κι ανα...

  ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ Δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΤΗΝ ΠΑΣΧΑΛΙΑ εκείνης της χρονιάς του 196. και τις ημέρες που ακολούθησαν έλαβαν χώρα πολλά παράξενα και περίεργα στο Κοτρώνι, ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι στο νότιο Πήλιο, που τα σπίτια του κατηφορίζουν κάπου στις πλαγιές του δρεπανοειδούς ορεινού όγκου και σταματάνε σε μικρή απόσταση από τα νόχτια του Μεγάλου Ρέματος, που ρέει αέναα τα θολά νερά του ακολουθώντας τη δαντελωτή μισγάγκεια, η οποία καταλήγει στις αμμώδεις νότιες παραλίες της περιοχής. Η δημιουργηθείσα κατάσταση φάνταζε σουρεαλιστική, εξωπραγματική, λες κι ότι όλοι οι κάτοικοι βίωσαν, ταυτόχρονα, το ίδιο εφιαλτικό όνειρο. Εν αρχή, ήτον το χιόνι. Βέβαια, θρυλείται πως ακόμη και Ιούνιο μήνα είχε στοιβαχτεί χιόνι στο χωριό, αλλά ο καιρός, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ήτανε αίθριος και το παραμικρό ουράνιο σημάδι δεν προμηνούσε την, αιφνιδιαστικώς, ενσκύπτουσα κακοκαιρία. Αποβραδίς, λοιπόν, ούσης οψίας Σαββάτου, κάμποσες ώρες προτού ψαλεί το «Χριστός ...

  Μονόλογος γυναικός  #2 Συνέχεια εκ του προηγουμένου   Η γυναίκα μιλάει χωρίς διακοπή   ...του χαμογελάω για να τον ηρεμήσω, τον βλέπω ζορισμένο, α! διαβάζει πολύ, γράφει ολοένα και τελευταία ζωγραφίζει, τι ζωγραφίζει; εσείς τι λέτε να ζωγραφίζει; υπάρχει «καλή τέχνη» που δεν ασχολείται με τις γυναίκες; γυναίκες ζωγραφίζει και τις πετυχαίνει ο άτιμος, τις φοράει κάτι κ.. με το συμπάθιο, που ακόμη κι εγώ που είμαι γυναίκα τούς λιμπίζομαι, όχι διότι υστερώ σε κείνο το σημείο, κάθε άλλο, ευτυχώς ο Πλάστης μου μου κόλλησε μπόλικο πράμα εκεί πίσω, στρογγυλεμένο, σφιχτό και πεταχτό· διάβασε για λίγο και φαίνεται ότι θα βρήκε αυτό που ήθελε, γιατί έπιασε το πληκτρολόγιο και η οθόνη γιόμισε πίξελ, (δε φαντάζομαι να μην ξέρετε τι είναι τα πίξελ, χα! σας βλέπω να χάσκετε σαν ηλίθιοι!), τι θα κάνετε, βρε ανόητοι, άμα ξεσπάσει κάνας πόλεμος και η ψηφιακή τεχνολογία σωπάσει; φυσικά, θα τη χρησιμοποιούν μόνο για στρατηγικούς σκοπούς, πώς να μας αφανίσουν, δηλαδή, καθο...