Λογοτεχνική Λάρισα

Εν Λαρίση Το εβδομαδιαίο σχόλιο  # Το συγγραφικό μου προφίλ   Πενήντα χρόνια αναγνώσεων διαφόρων λογοτεχνημάτων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων διαμόρφωσαν το συγγραφικό μου προφίλ, ως ένα υφολογικό κράμα απαρτιζόμενο από ένα εύπλαστο ανομοιογενές λογοτεχνικό υλικό που ζωντανεύει κάθε φορά που πιάνω την πένα και, δια μέσου αυτής, διαποτίζει τα κείμενα όπως το αίμα τρέφει το σώμα του ανθρώπου περνώντας μέσ’ από τις αρτηρίες. Ποιοι είναι όμως αυτοί οι συγγραφείς και ποια τα έργα που μ’ επηρέασαν και καθοδηγούν, κατά κάποιον τρόπο, τις πνευματικές μου δημιουργίες; Μήπως με ποδηγετούν και τα έργα μου δεν είναι δικά μου δημιουργήματα, αλλά δικά τους κι εγώ απλώς είμαι ένας απλός γραφέας κειμένων που μου υπαγορεύουν εκείνοι οι συγγραφείς, που κατόρθωσαν στο διάβα του χρόνου να εγκατασταθούν στο μυαλό μου, στην έδρα των σκέψεων, ιδεών και λογοτεχνικών ευρημάτων; Μπορεί όμως ένα έργο που διαβάστηκε πριν από πενήντα χρόνια να διατηρεί την τοτινή δυναμική σε σημερινά γραψίματα; Τα προαναφε...

  Έν Λαρίση   # 2 Η Κοινωνία των Λαρισαίων Συγγραφέων   Έγραψα στο ΛΕΞΙΚΟ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ [1] -ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ (ΛΛΣΑ) ότι κατά τους υπολογισμούς μου οι συγγραφείς της Λάρισας που έχουν εκδώσει ένα τουλάχιστον βιβλίο δεν πρέπει να είναι πάνω από χίλιοι. Η συνέχιση της έρευνάς μου, για την κατάστρωση του κειμενικού υλικού του Δεύτερου Βιβλίου, πάνω στο αντικείμενο αυτό έχει καταδείξει προς ώρας ότι το συμπέρασμα αυτό δεν είναι εφικτό ν’ αναθεωρηθεί. Επισήμανα, επίσης, ότι υπάρχουν και οι συγγραφείς που δεν έχουν εκδώσει βιβλία, αλλά αρθρογραφούν σε περιοδικά και εφημερίδες τοπικού ή υπερτοπικού χαρακτήρα, που εκδίδονται με τον παραδοσιακό τρόπο ή τον ψηφιακό, των οποίων, όμως, ο αριθμός μού είναι άγνωστος. Όλοι αυτοί οι συγγραφείς, λογοτέχνες – μελετητές – αρθρογράφοι, συγκροτούν την Κοινωνία των Λαρισαίων Συγγραφέων (ΚΛΣ). Ωστόσο, το εκατοστιαίο ποσοστό που τους αναλογεί επί του πληθυσμού της πόλης δεν κατορθώνει, κατά τις δικές μου εκτιμήσεις πάντα, ν’ αγγίξει ...

    Εν Λαρίση Εβδομαδιαίο σχόλιο   #1 Καφές και λογοτεχνία     Σε καφετέρια της Λάρισας ΒΚΤS [c]  Κάθε φορά που αναγκάζομαι να γράψω τη φράση "Λάρισα, η πόλη του καφέ" δεν αισθάνομαι περήφανος, όπως μια μερίδα συμπατριωτών μου που θεωρούν κολακευτική αυτήν την έκφραση. Τουναντίον, ταπεινωτική είναι και δείχνει προς τα έξω μια εικόνα χαλαρότητας και μεξικάνικης ραστώνης. Όχι λοιπόν! Η Λάρισα είναι η πόλη των χιλιάδων αγροτών, που φτύνουν αίμα στα χωράφια και στα περιβόλια, η πόλη των χιλιάδων εργαζόμενων στο δευτερογενή τομέα, η πόλη των πάσης φύσεως επαγγελματιών, η πόλη των σπουδαστών, η πόλη του πνεύματος και στο τέλος η πόλη που οι καφετέριες κάθε μορφής κάνουν χρυσές δουλειές, επειδή όλοι οι προαναφερόμενοι στον ελεύθερο χρόνο τους γεύονται έναν "βαρύ και όχι" συμπεριφερόμενοι ως κοινωνικά όντα, που είναι, και δε στήνονται με τις ώρες απέναντι από την τηλεόραση να παρακολουθήσουν ανούσια και προσβλητικά για τη νοημοσύνη τους προγράμματα. Θα με θεωρήσετ...