ΛΑΡΙΣΙΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ_ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ_ΣΧΟΛΙΑ_ΕΙΚΟΝΕΣ_ΠΙΝΑΚΕΣ
# ΘΡΑΚΑ
Το
2013, στη Λάρισα, τέσσερις ποιητές, οι: Γώγος Θάνος, Ιντζές Στάθης, Παστάκας Σωτήρης, Ψάλτης Αντώνης, επιχειρούν, από κοινού,
την έκδοση ενός καινούργιου λογοτεχνικού περιοδικού. Τη δεδομένη χρονική στιγμή,
δεν υπάρχει ΛΠ
ευρείας απήχησης στην πόλη της Λάρισας και το πεδίο είναι ελεύθερο για την άνθιση
μιας λογοτεχνικής περιοδικής έκδοσης. Έτσι, απλά, ξεκίνησε το ταξίδι της «Θράκας»,
όπως ονομάτισαν το περιοδικό οι συνιδρυτές του, στα λιμνάζοντα λογοτεχνικά ύδατα
της Λάρισας. Από τον εναρκτήριο Πρόλογο της Συντακτικής Ομάδας γίνεται αντιληπτό
ότι πρόκειται να εμφανιστεί κάτι το διαφορετικό στο χώρο των ΛΠ. Η τετράδα διαθέτει
ισχυρές ποιητικές πένες, έχει κέφι για πνευματική εργασία, διάθεση να
επικοινωνήσει με το αναγνωστικό λαρισαϊκό κοινό και στόχο να αποτελέσει ισχυρό
πόλο έλξης του πνευματικού κόσμου της Λάρισας. Και κάνει την υπέρβαση στο
γερασμένο χώρο των ΛΠ. Πρωτότυπες ονομασίες των διαφόρων τμημάτων του
περιοδικού, συνεργασίες με νέους, στην ηλικία, ποιητές, έμφαση στο δοκίμιο,
γιατί όπως συνηθίζει να λέει, συχνά, ο Σ.Π. η δοκιμιακή παραγωγή είναι ανεπαρκής
στη χώρα μας. Το πρώτο τεύχος της Θράκας κάνει και την έκπληξη: δημοσιοποιεί μια
ανέκδοτη επιστολή που παραλήπτης της είναι ο Σκιαθίτης λογοτέχνης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
και την οποία έγραψε ο αδελφός του Γεώργιος το 1893. Από το πρώτο τεύχος, κιόλα,
διαφαίνεται το ιστόγραμμα του περιεχομένου της «Θράκας»:
Ποίηση-Διήγημα-Μετάφραση-Δοκίμιο-Βιβλιοκριτική. Χορταστική πνευματική ύλη για
τον αναγνώστη κι όχι περιδιάβαση σε παράλληλους χώρους που χαρακτηρίζει τα
πολυθεματικά περιοδικά. Η «Θράκα», εξαρχής, μας συστήνεται ως ένα αμιγές
λογοτεχνικό περιοδικό. Απουσιάζουν, δηλαδή, στήλες που αφορούν τις άλλες Καλές
Τέχνες
που, τις περισσότερες φορές, τα κείμενά τους αφίστανται της λογοτεχνικότητας. Η
«Θράκα» ξεκίνησε ως εξαμηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό (τ.1), έγινε περιοδικό
λόγου & τέχνης
(τ.2,3,4), ένα διάστημα δεν αυτοπροσδιοριζόταν (τ.5,6,7,8), ώσπου ο ΄΄λόγος και
η τέχνη΄΄ επανήλθε στο τεύχος 9 κι έμεινε και στα επόμενα 10, 11. Ο υπότιτλος «λόγος
και να καίει» διατηρείται στα τ.1,2,3,4 κι έπειτα καταργείται. Ο υπότιτλος, όμως,
ήταν η αποχρώσα ένδειξη της αρχικής ορμής και προσδιόριζε επακριβώς τον
ενθουσιασμό της ιδρυτικής τετράδας για κάτι το πρωτοποριακό και η απαλοιφή του αποδείχτηκε
΄΄προφητική΄΄. Τα τέσσερα πρώτα τεύχη 1-4 (σώματα τρία) συνιστούν την Α΄ περίοδο,
που θεωρείται και η πιο γόνιμη για το περιοδικό. Τα τεύχη της Β΄ περιόδου, με
αρ. 5,6,7, (δύο σώματα 5-6,7) σηματοδοτούν τη φθίνουσα πορεία του περιοδικού. Η
Συντακτική Ομάδα αρχίζει να χάνει τη συνοχή της με τις συνεχείς αποχωρήσεις. Ο
Σ.Π. διακόπτει τη συμμετοχή του στο τεύχος 4, ο Α.Ψ. διακόπτει στο τ.7 και ο
Σ.Ι. στο 8. Έτσι από το τ.9 απ’ τους αρχικούς τέσσερις συνιδρυτές παραμένει
μόνο ο Θ.Γ. Την Β΄ περίοδο χαρακτηρίζει η είσοδος και αποχώρηση νέων μελών με
αποτέλεσμα στο τ. 5-6 η Σ.Ο. να είναι επταμελής, πολυάριθμη για ένα περιοδικό
με τοπική εμβέλεια
Από το τεύχος 8 εξικνείται η Γ΄ περίοδος, η οποία συνεχίζει μέχρι το 2024 με
το τ.11. Έκτοτε, δεν έχει εκδοθεί νέο τεύχος.συνεχίζεται
© Βάιος Κουτριντζές
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου