Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Βιβλιολογίες|Περί... γραφής

  βιβλιολογίες σελίς 5 Περί... γραφής T ο ερωτικό στοιχείο υπήρχε ανέκαθεν στην ελληνική λογοτεχνία, το πρώτο άρτιο μυθιστόρημα στην παγκόσμια λογοτεχνία το « Κατά Χαιρέαν και Καλλιρρόην » του Χαρίτωνος αλλά και τα άλλα τέσσερα σωζόμενα αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα περιέχουν ερωτικές ιστορίες, οι νεοέλληνες (όχι οι σύγχρονοι) όμως λογοτέχνες αυτο-φιμώθηκαν και τα δέντρα που φύτεψαν ξεράθηκαν, το « Δαιμόνιο » του Θεοτοκά , η « Νανότα » του Ξενόπουλου, το «Όνειρο στο κύμα» του Παπαδιαμάντη λάμπουν με τη φρεσκάδα τους, οι σύγχρονοι πεζογράφοι δεν έχουν κόμπλεξ και ξέρουν να συγκρατούν την πένα τους, γιατί το χυδαίο που ενδημεί στις παρυφές της λογοτεχνίας, καραδοκεί, όπως εξάλλου συμβαίνει σ’ όλες τις Καλές Τέχνες, τη Γλυπτική, τη Ζωγραφική, την Κινηματογραφία, κ.λπ., οι Τέχνες βέβαια δεν περιορίζονται, δε γνωρίζουν όρια, αλλά προσβάλλεται η αισθητική και τότε αυτοακυρώνεται το ίδιο το καλλιτεχνικό έργο, φυσικά το δικαίωμα οποιασδήποτε γραφής, όμως, δεν πρέπει να αφαιρείται από το ...

Βιβλιολογίες|Άνυδρα και ακρωτηριασμένα βιβλία

 βιβλιολογίες σελίς 4 Άνυδρα και ακρωτηριασμένα βιβλία Στη συγγραφή κάθε βιβλίου συμμετέχει κι ένας τρίτος, άσχετος με την τεχνική της γραφής, απαραίτητος όμως σύμβουλος του συγγραφέα. Δεν αναφέρομαι στον αφηγητή της διήγησης, που πολλάκις υποκαθιστά το συγγράφοντα ή τον παραγκωνίζει, ούτε τους ήρωες που ενίοτε ανεξαρτητοποιούνται και διαμορφώνουν την πλοκή σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες αλλά στον αναγνώστη. Φαίνεται παράλογο, αλλά δεν είναι. Ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Τουρνιέ είχε πει αυτό ακριβώς: ότι οι δημιουργοί του βιβλίου είναι δύο, ο συγγραφέας και ο αναγνώστης. Δεν εννοούσε βέβαια πως κάθονται στο ίδιο τραπέζι και γράφουν από κοινού, αλλά ότι ο συγγραφέας ενσαρκώνει, ταυτόχρονα, και τους δύο ρόλους. Κατά τη διαπίστωση, επομένως, του Τουρνιέ ο συγγραφέας οφείλει, αν όχι να υποδύεται, να λαμβάνει υπόψη του τις απαιτήσεις του μέσου αναγνώστη και να μην τον σνομπάρει, όπως συνέβαινε παλιότερα με κάποιους οπαδούς της φιλοσοφίας του αποφθέγματος: Η Τέχνη για την Τέχνη και ε...

Περιεχόμενα|Βιβλιολογίες

  βιβλιολογίες Περιεχόμενα Η αυγή του "γυναικείου" μυθιστορήματος Επιλέγοντας βιβλίο   Συγγραφείς και συγγραφίσκοι Άνυδρα και ακρωτηριασμένα βιβλία   Περί... γραφής   Ο Φρανκενστάιν και το στοίχημα Παγκάστη, η Λαρισσαία καλλονή   Δίδυμα μυθιστορήματα Μυθιστόρημα-Ο πρίγκιπας της μυθοπλασίας

Βιβλιοκριτική|Ο τελευταίος αριθμός|Βάιος Κουτριντζές|Εκδόσεις Θράκα| 2017|Μυθιστόρημα

βιβλιοκριτική του Θανάση Μάργαρη, λογοτέχνη στην εφημερίδα Larissanet της Λάρισας

Βιβλιολογίες|Συγγραφείς και Συγγραφίσκοι

βιβλιολογίες σελίς 3 Συγγραφείς και Συγγραφίσκοι Διάβασα, διάβασα πολύ στη μέχρι σήμερα ζωή μου και διάβασα όλα ανεξαιρέτως τα είδη του γραπτού λόγου, ξεκινώντας από το πιο δύσκολο είδος το δοκίμιο, που ενίοτε καταντάει επιστημονικό εγχειρίδιο, είναι δυσνόητο, και απαιτεί συγκέντρωση και επισταμένη μελέτη, αναδρομή σε βοηθήματα, ανάσυρση ακαδημαϊκών γνώσεων, σκέψη και συνεχίζοντας με το διήγημα, που πολλοί το χαρακτηρίζουν ως το φτωχό συγγενή του μυθιστορήματος, αλλά δεν είναι, είναι ο προθάλαμος εισαγωγής του εκκολαπτόμενου συγγραφέα στην τέχνη της λογοτεχνικής γραφής, το ισόγειο της πολυώροφης οικοδομής των γραπτών έντεχνων λογοτεχνημάτων, που χωρίς αυτόν θα ήταν αδύνατο να σταθεί όρθιος ο πύργος της βαβέλ των βιβλίων, είναι ένα συμπυκνωμένο γράφημα με όλη τη δομή του μυθιστορήματος, με αρχή μέση και τέλος, με την τελική κορύφωση-έκπληξη που σκάει σαν πυροτέχνημα και μας κάνει να παίρνουμε βαθιά ανάσα και να μη θέλουμε να διαβάσουμε τίποτε άλλο μήπως και καταστρέψουμε την κα...

Βιβλιολογίες|Επιλέγοντας βιβλίο

βιβλιολογίες σελίς 2 Επιλέγοντας βιβλίο Είναι τωόντι πολύ δύσκολο, αλλά γνωρίζοντας κάποια μυστικά μπορεί να φτάσουμε στο στόχο μας. Κατ’ αρχάς, η αναζήτησή μας επικεντρώνεται στο λογοτεχνικό είδος που επιθυμούμε τη συγκεκριμένη περίοδο. Αν, στο βιβλιοπωλείο, πάμε...γυρεύοντας, το σίγουρο είναι πως θα πελαγώσουμε. Μ’ αυτόν τον τρόπο, αμέσως αμέσως οριοθετείται ένα μικρότερο πεδίο έρευνας. Και, αν μάλιστα θέλουμε βιβλίο Έλληνα συγγραφέα, ο χώρος περιορίζεται ακόμη περισσότερο. Οι λίστες των «ευπώλητων» που δημοσιεύονται στις συστημικές εφημερίδες καλύτερα είναι να αποφεύγονται ―για ευνόητους λόγους―, ενώ μπορούμε να δίνουμε πίστη σ’ εκείνες των αμιγώς λογοτεχνικών περιοδικών, γιατί εκεί η κατάρτιση τέτοιων καταλόγων είναι πιο αυστηρή και γίνεται με επιστημονικά κριτήρια, συντάσσονται δε από ανθρώπους σχετικούς με το βιβλίο.  Στη συνέχεια πρέπει να προσέξουμε το  σύνδρομο του μεγάλου συγγραφέα . Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι το καλό βιβλίο δεν το προσδιορίζει ο καλός συγγρ...

Βιβλιολογίες|Η αυγή του γυναικείου μυθιστορήματος

βιβλιολογίες σελίς [ 1 ] Η αυγή του «γυναικείου» μυθιστορήματος   Τρεις χιλιάδες χρόνια περίπου μετράει ο γραπτός λόγος, η γραπτή λογοτεχνία, αν ως αφετηρία λάβουμε τη μεταφορά των ραψωδιών των Ομηρικών Επών στο «χαρτί», και περισσότερα η προφορική. Τι να ειπωθεί παραπάνω από τα όσα έγραψαν τα ιερά τέρατα της Τέχνης του λόγου, ο Όμηρος, ο Ντοστογιέφσκι, ο Καμύ, ο Κάφκα, ο Καζαντζάκης (τα τρία φοβερά «Κ», που λέω εγώ), ο Στάινμπεκ, ο Όσκαρ Γουάιλντ, ο Γκαίτε, κ.ά., που σήκωσαν ως τον ουρανό το παγκόσμιο λογοτεχνικό οικοδόμημα; Απολύτως τίποτε!  Κι όμως τα ανήσυχα πνεύματα συνεχίζουν να συν(αντ)αγωνίζονται στο χάρτινο στίβο, πατώντας γερά στα εφαλτήρια που άφησαν οι μέγιστοι τεχνίτες της διήγησης. Οι επιρροές λογικές, αναπόφευκτες, πάντα αναγνωρίσιμες κι εξομολογημένες. Λογοτέχνες και συγγραφείς κάθε εμβέλειας σ’ ολόκληρο τον κόσμο πασχίζουν να ξεχωρίσουν αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια, ειπωμένα με διαφορετικό τρόπο από τον καθένα. Στην ατέρμονη αυτή πορεία οι υπηρέτες το...

Βιβλιοκριτική|Προτομές|Δημήτρης Στατήρης|Εκδόσεις Σμίλη|2020|Διηγήματα

Οι “Προτομές” είναι η τρίτη συλλογή διηγημάτων που κυκλοφορεί ο συγγραφέας Δημήτρης Στατήρης. Οι δύο προηγούμενες ήταν “ Ο σολίστ και άλλα πεζά ”, Θράκα 2016 και “ Ξένοι στην κόψη ”, Σμίλη 2018. Είναι το πιο στοχαστικό έργο του συγγραφέα. Η ρύμη της ανάγνωσης φρενάρει πολύ συχνά και τίθεται σε λειτουργία ο νους προκειμένου να επεξεργαστεί νοηματικές εκφράσεις που εμφιλοχωρούν στο κείμενο. Δέκα διηγήματα, εκ των οποίων τα πέντε είναι δομημένα με σύμμεικτο τρόπο συνταιριάζοντας τον κοινωνικό ρεαλισμό και τη φαντασία. Σ’ αυτά τα κείμενα το πέρασμα απ’ το φυσικό στο υπερφυσικό άλλοτε γίνεται αντιληπτό, ενίοτε όμως δεν είναι διακριτό και ο αναγνώστης καλείται ν’ ανακαλύψει την πόρτα εισόδου. Αλλά οι πιστοί αναγνώστες του Δημήτρη Στατήρη είναι προϊδεασμένοι και μπορούν να ξεχωρίσουν τα γεγονότα που διαδραματίζονται στον αισθητό κόσμο από κείνα που εκτυλίσσονται στις ανεξερεύνητες περιοχές του αγνώστου. Τα υπόλοιπα πέντε διηγήματα κινούνται στο χώρο του κοινωνικού ρεαλισμού. Όλα τα δι...

ΣΕΛΙΔΑΡΙΘΜΗΣΗ